ค่าแรงดึงของไวร์เมช และเหล็กเส้นทั่วไปเท่ากับเท่าไหร่

ในงานวิศวกรรมโครงสร้าง ค่าแรงดึง คือคุณสมบัติสำคัญที่ใช้ในการเปรียบเทียบความแข็งแรงของเหล็กแต่ละประเภท โดยค่าแรงดึงสามารถแบ่งได้เป็น 2 ค่าหลักคือ กำลังดึงประลัย (Tensile Strength) และ กำลังคลาก (Yield Strength)

ค่าแรงดึงของตะแกรงไวร์เมช

ตะแกรงไวร์เมชผลิตจาก ลวดเหล็กกล้าดึงเย็น ที่มีคุณสมบัติทางกลสูงกว่าเหล็กเส้นทั่วไป ทำให้มีค่าแรงดึงที่สูงกว่ามากตามมาตรฐาน มอก. 737-2549:

• กำลังดึงประลัย (Ultimate Tensile Strength): ไม่น้อยกว่า 6,230 กก./ตร.ซม. (611 MPa)
• กำลังคลาก (Yield Strength): ไม่น้อยกว่า 5,500 กก./ตร.ซม. (540 MPa)
• กำลังรับแรงดึงที่ยอมให้ (Allowable Tensile Strength): ประมาณ 2,750 กก./ตร.ซม. (270 MPa)

ค่าแรงดึงของเหล็กเส้นทั่วไป

เหล็กเส้นที่ใช้ในงานก่อสร้างทั่วไปจะแบ่งเป็น 2 ประเภทหลักคือ เหล็กเส้นกลม (SR) และเหล็กข้ออ้อย (SD) ซึ่งมีค่าแรงดึงตามมาตรฐาน มอก. ดังนี้:

• เหล็กเส้นกลม (SR24):
• กำลังคลาก (Yield Strength): ไม่น้อยกว่า 2,400 กก./ตร.ซม. (235 MPa)
• เหล็กข้ออ้อย (SD30, SD40):
• SD30: 3,000 กก./ตร.ซม. (294 MPa)
• SD40: 4,000 กก./ตร.ซม. (392 MPa)

เมื่อเปรียบเทียบกันจะเห็นว่าตะแกรงไวร์เมชมี กำลังรับแรงดึงที่ยอมให้สูงกว่าเหล็กเส้นทั่วไป ถึงกว่า 2 เท่า (2,750 กก./ตร.ซม. vs. 1,200 กก./ตร.ซม. สำหรับเหล็ก SR24) ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้สามารถใช้ไวร์เมชในขนาดที่เล็กกว่าหรือในปริมาณที่น้อยกว่าเหล็กเส้นทั่วไป แต่ยังคงให้ความแข็งแรงที่เทียบเท่ากันได้