ตะแกรงเหล็กไวร์เมชกำเนิดจากประเทศใด

ตะแกรงเหล็กไวร์เมช (Welded Wire Mesh) เป็นนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีหลักฐานชี้ว่ามีแนวคิดและสิทธิบัตรจากนักประดิษฐ์ในหลายประเทศ เช่น เบลเยียมและสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะแนวคิดของ Joseph Lambot นักประดิษฐ์ชาวเบลเยียมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920s ที่ได้นำเสนอวิธีการเชื่อมลวดเหล็กเข้าด้วยกันเป็นโครงสร้างตารางเพื่อใช้เสริมความแข็งแรงของคอนกรีต

ในยุคแรกเริ่ม ตะแกรงลวดถูกนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์ที่หลากหลาย เช่น การทำรั้วหรือเกราะป้องกัน แต่การนำมาประยุกต์ใช้กับงานคอนกรีตเสริมเหล็กถือเป็นการพัฒนาที่สำคัญมาก เพราะช่วยลดความยุ่งยากและเวลาในการผูกเหล็กเส้นด้วยมือ ซึ่งเป็นกระบวนการที่ใช้แรงงานและเวลาสูงมากในงานก่อสร้างในยุคนั้น

หลังจากนั้น ตะแกรงเหล็กไวร์เมชก็ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานอย่างรวดเร็ว ทำให้ความต้องการวัสดุก่อสร้างที่มีประสิทธิภาพสูงเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ไวร์เมชกลายเป็นวัสดุมาตรฐานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลกในปัจจุบัน